Η είσοδος της τεχνητής νοημοσύνης στα μουσεία δεν είναι ένα μακρινό σενάριο. Εργαλεία αναγνώρισης εικόνας βοηθούν ήδη στην τεκμηρίωση συλλογών, ενώ συστήματα ανάλυσης υποστηρίζουν την έρευνα και την ψηφιακή αποκατάσταση.
Η ταχύτητα, όμως, δεν ισοδυναμεί με ακρίβεια. Κάθε αυτοματοποιημένη περιγραφή χρειάζεται ανθρώπινο έλεγχο, τεκμηρίωση της προέλευσής της και σαφή διάκριση ανάμεσα σε δεδομένο και ερμηνεία.
Για τους πολιτιστικούς οργανισμούς το βασικό ερώτημα δεν είναι αν θα χρησιμοποιήσουν αυτά τα εργαλεία, αλλά με ποιους κανόνες, ποια διαφάνεια και ποια ευθύνη απέναντι στις συλλογές και το κοινό.