Ένα ψηφιακό έργο μπορεί να εξαρτάται από συγκεκριμένο λογισμικό, υλικό ή διαδικτυακή υπηρεσία. Όταν κάποιο από αυτά παύσει να υπάρχει, η συντήρηση δεν είναι απλώς αποθήκευση ενός αρχείου.
Οι επιμελητές καταγράφουν πλέον τη συμπεριφορά και το πλαίσιο του έργου, όχι μόνο τον κώδικά του. Σε ορισμένες περιπτώσεις η μελλοντική παρουσίαση απαιτεί εξομοίωση παλιών συστημάτων ή επανερμηνεία των οδηγιών του καλλιτέχνη.
Το ψηφιακό πρωτότυπο δεν είναι πάντα ένα αντικείμενο. Συχνά είναι μια σχέση ανάμεσα σε αρχεία, μηχανές και ανθρώπινες αποφάσεις.
