Μία ευρωπαϊκή υποδομή τεχνητής νοημοσύνης για ειδήσεις και οπτικοακουστικό περιεχόμενο αναζητεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω πρόσκλησης του Horizon Europe με συνολικό ενδεικτικό προϋπολογισμό 10 εκατ. ευρώ. Η πρόσκληση είναι ήδη ανοικτή και προβλέπει τη χρηματοδότηση ενός έργου, ενώ η διαδικτυακή ενημερωτική συνεδρία της 16ης Νοεμβρίου έφερε στο προσκήνιο τις τεχνικές απαιτήσεις και τις δυνατότητες συμμετοχής.
Η επίσημη σελίδα της HaDEA για την πρόσκληση[1] αναφέρει ότι οι αιτήσεις άνοιξαν στις 20 Οκτωβρίου 2026 και θα γίνονται δεκτές έως τις 16 Φεβρουαρίου 2027, στις 17:00 ώρα Κεντρικής Ευρώπης. Το θέμα έχει κωδικό HORIZON-BRIDGING-2027-01-09 και εντάσσεται στις δράσεις γεφύρωσης του ψηφιακού σκέλους του Horizon Europe.
Σύμφωνα με το εγκεκριμένο πρόγραμμα εργασίας του Horizon Europe για το 2026 και το 2027[2], η Επιτροπή εκτιμά ότι μία ευρωπαϊκή συνεισφορά περίπου 10 εκατ. ευρώ επαρκεί για την επίτευξη των στόχων. Ο συνολικός προϋπολογισμός του θέματος είναι επίσης 10 εκατ. ευρώ και ο ενδεικτικός αριθμός έργων που θα χρηματοδοτηθούν είναι ένα. Πρόκειται για δράση καινοτομίας, με τις δραστηριότητες να αναμένεται να ξεκινήσουν σε επίπεδο τεχνολογικής ετοιμότητας 6 και να φτάσουν στο επίπεδο 8.
Τι καλείται να κατασκευάσει η κοινοπραξία
Το ζητούμενο δεν είναι μία ακόμη εφαρμογή παραγωγής περιεχομένου. Η πρόσκληση περιγράφει μια αρθρωτή, αξιόπιστη και διαλειτουργική υποδομή, ικανή να υποστηρίζει πανευρωπαϊκές πλατφόρμες μέσων δημόσιου ενδιαφέροντος. Η ΤΝ θα πρέπει να χρησιμοποιείται για μετάφραση, ταξινόμηση, αναγνώριση, γλωσσική ανάλυση και διανομή περιεχομένου σε διαφορετικά κανάλια, συμπεριλαμβανομένων των οπτικοακουστικών ροών.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην πολύγλωσση πρόσβαση, ακόμη και για ευρωπαϊκές γλώσσες με περιορισμένους ψηφιακούς πόρους. Η υποδομή πρέπει να προσφέρει ισότιμες συνθήκες ένταξης σε δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς, μικρούς τοπικούς εκδότες, μικρομεσαίες επιχειρήσεις, πολιτιστικούς οργανισμούς και φορείς της κοινωνίας των πολιτών. Αυτή η πρόβλεψη δημιουργεί χώρο και για ελληνικές συνεργασίες, ιδίως όταν συνδυάζουν περιεχόμενο, γλωσσική τεχνολογία, τεκμηρίωση και τεχνογνωσία διανομής.
Η πρόσκληση ζητά επίσης ενσωματωμένες δικλίδες ασφάλειας και διακυβέρνησης, ιχνηλασιμότητα κρίσιμων αποφάσεων, ανοικτές μεθόδους αξιολόγησης και αξιόπιστη καταγραφή της προέλευσης του περιεχομένου. Οι προτάσεις πρέπει να καλύπτουν μεταδεδομένα απόδοσης, σήματα επαλήθευσης και διαδρομές προσφυγής για συνθετικό ή παραποιημένο υλικό. Με άλλα λόγια, η αξιοπιστία δεν εμφανίζεται ως πρόσθετη λειτουργία, αλλά ως στοιχείο του σχεδιασμού.
Κοινοπραξία με μέσα, τεχνολογία και πολιτισμό
Το πρόγραμμα εργασίας περιγράφει ευρύ μηχανισμό συνεργασίας: δημόσια και ιδιωτικά μέσα, εκδότες, ραδιοτηλεοπτικούς φορείς, παρόχους ΤΝ και γλωσσικών τεχνολογιών, δημιουργούς πλατφορμών, παραγωγούς περιεχομένου, οργανισμούς επαλήθευσης γεγονότων και φορείς διαχείρισης δικαιωμάτων. Όπου είναι σχετικό, καλεί επίσης πολιτιστικούς οργανισμούς και φορείς πολιτιστικής κληρονομιάς να συμμετάσχουν.
Η υποδομή αναμένεται να διαθέτει ανοικτές διεπαφές προγραμματισμού, εργαλεία ανάπτυξης και τεκμηρίωση ώστε να συνδέεται με διαφορετικά περιβάλλοντα. Ζητείται ακόμη σχέδιο βιωσιμότητας μετά τη λήξη της χρηματοδότησης και διαδρομές ένταξης για μικρότερους οργανισμούς. Η περιγραφή της ενημερωτικής συνεδρίας της Επιτροπής[3] καταγράφει ότι η παρουσίαση της 16ης Νοεμβρίου περιλάμβανε τους στόχους της πρόσκλησης και ερωτήσεις υποψηφίων.
Η επιλογή ενός μόνο έργου σημαίνει ότι οι υποψήφιοι θα πρέπει να αποδείξουν ευρωπαϊκή κάλυψη και συμπληρωματικότητα, όχι απλώς να παραθέσουν πολλούς εταίρους. Θα χρειαστούν λειτουργικά πιλοτικά συστήματα, σαφής κατανομή δικαιωμάτων και δεδομένων, μετρήσιμα επίπεδα υπηρεσίας, ανεξάρτητη αξιολόγηση και πειστικό μοντέλο λειτουργίας μετά το τέλος της επιχορήγησης.
Για ελληνικούς φορείς, το κρίσιμο μήνυμα είναι ότι η πρόσκληση ευνοεί μεγάλη και ώριμη κοινοπραξία, όχι μεμονωμένη δοκιμή. Η απαίτηση μετάβασης από επιχειρησιακά πιλοτικά συστήματα σε επικύρωση πραγματικών συνθηκών, μαζί με τον στόχο για ένα μόνο χρηματοδοτούμενο έργο, ανεβάζει τον πήχη. Παράλληλα, η ελληνική γλώσσα, τα οπτικοακουστικά αρχεία και οι μικρότεροι πολιτιστικοί οργανισμοί μπορούν να αποτελέσουν ουσιαστικό πεδίο δοκιμής για το αν μια πανευρωπαϊκή υποδομή λειτουργεί πράγματι πέρα από τις μεγάλες γλώσσες και αγορές.