Η National Gallery του Λονδίνου απέκτησε μια σαφή δημόσια σύσταση για το επόμενο βήμα της ψηφιακής εμπειρίας της: προσωποποιημένες διαδρομές που θα βοηθούν τους επισκέπτες να επιλέγουν έργα πριν φτάσουν στο μουσείο και κατά τη διάρκεια της επίσκεψης. Η πρόταση δεν αποτελεί ακόμη εγκεκριμένο τεχνολογικό έργο. Είναι μία από τις οκτώ αρχές που διαμόρφωσε η εθνική συνέλευση πολιτών NG Citizens και τώρα περνά στη φάση εξέτασης από μικρότερες ομάδες εργασίας.
Στην πλήρη έκθεση της συνέλευσης πολιτών[1], η έκτη αρχή ζητεί από την πινακοθήκη να χρησιμοποιήσει τεχνολογία για ένα προσωποποιημένο δρομολόγιο, με ιδιαίτερη έμφαση σε ομάδες που υποεκπροσωπούνται, τόσο εξ αποστάσεως πριν από την επίσκεψη όσο και κατά την άφιξη. Ως πιθανά οφέλη καταγράφονται ο ευκολότερος προσανατολισμός, μια λιγότερο εκφοβιστική πρώτη επαφή και η υποστήριξη επισκεπτών που δεν έχουν ήδη συγκεκριμένο σχέδιο.
Η συνέλευση συγκροτήθηκε με 50 άτομα ηλικίας άνω των 16 ετών από όλο το Ηνωμένο Βασίλειο, τα οποία επιλέχθηκαν με κλήρωση από 15.000 προσκεκλημένα νοικοκυριά. Όπως εξηγεί η επίσημη σελίδα του προγράμματος NG Citizens[2], οι συμμετέχοντες συναντήθηκαν πέντε φορές από τον Νοέμβριο του 2025 έως τον Μάρτιο του 2026. Η διαδικασία δεν περιορίστηκε σε ένα ερωτηματολόγιο: περιλάμβανε ενημέρωση, συζήτηση, ψηφοφορία και διαμόρφωση κοινών αρχών για το πώς το μουσείο θα υποδέχεται το κοινό και θα μοιράζεται τη συλλογή του.
Η τεχνολογική πρόταση έλαβε 25 ψήφους στην τελική ιεράρχηση, πίσω από θέματα όπως οι ανθρώπινες ιστορίες, η προσέλκυση διαφορετικών ακροατηρίων και η οικονομική βιωσιμότητα. Στην τελική διατύπωση συνδέθηκε ρητά με οικογένειες, φοιτητές, άτομα με αναπηρία και άλλες ομάδες που εμφανίζονται λιγότερο στα δεδομένα κοινού. Αυτό μετακινεί τη συζήτηση από τη γενική επίκληση της καινοτομίας σε ένα συγκεκριμένο πρόβλημα: πώς βρίσκει ο επισκέπτης μια ουσιαστική διαδρομή σε μια μεγάλη συλλογή, χωρίς να χρειάζεται προηγούμενη γνώση ιστορίας της τέχνης.
Η δημοσιογραφική παρουσίαση των συστάσεων από το The Art Newspaper[3] σημειώνει ότι το πρόγραμμα συνοδεύεται από ευρύτερα αιτήματα για περισσότερη διαφάνεια γύρω από την ιστορία των έργων, πιο αντιπροσωπευτική συλλογή και μεγαλύτερη γεωγραφική παρουσία του μουσείου. Οι προσωποποιημένες διαδρομές, επομένως, δεν είναι αυτόνομη εφαρμογή, αλλά μέρος μιας προσπάθειας να γίνει η National Gallery λιγότερο κλειστή για κοινά που σήμερα δεν αισθάνονται ότι τους αφορά.
Νεότερη κάλυψη από τους Times για τις πιθανές μορφές της προσωποποίησης[4] αναφέρει ότι ένας ειδικός στην τεχνολογία μουσείων έθεσε ως μελλοντικό ενδεχόμενο συστήματα που θα ανταποκρίνονται στις επιλογές, στις κινήσεις ή ακόμη και στο βλέμμα του επισκέπτη. Αυτό είναι εκτίμηση συμβούλου και όχι απόφαση της National Gallery. Η διάκριση είναι ουσιώδης, επειδή η καταγραφή συμπεριφοράς ή οφθαλμικών κινήσεων δημιουργεί σαφώς μεγαλύτερες απαιτήσεις συναίνεσης, ελαχιστοποίησης δεδομένων και ασφάλειας από μια απλή εφαρμογή όπου ο χρήστης δηλώνει ενδιαφέροντα και διαθέσιμο χρόνο.
Η δεύτερη φάση του NG Citizens θα διαρκέσει έως το 2030, με τρεις ομάδες των 15 πρώην μελών της συνέλευσης να συμμετέχουν στην ανάπτυξη επιμέρους έργων. Η ίδια η πινακοθήκη αναφέρει ότι έχει ήδη αρχίσει να εφαρμόζει ορισμένες ιδέες, όπως δωρεάν ηχητικό οδηγό, διευρυμένο ωράριο και περισσότερα αισθητηριακά στοιχεία στους εκθεσιακούς χώρους. Δεν έχει ανακοινώσει ακόμη προμηθευτή, προϋπολογισμό, χρονοδιάγραμμα ή αρχιτεκτονική δεδομένων για προσωποποιημένες διαδρομές.
Η αξία της πρότασης θα κριθεί από το αν η εξατομίκευση διευρύνει πραγματικά την πρόσβαση χωρίς να κλείνει τον επισκέπτη σε έναν αλγοριθμικό διάδρομο επιλογών. Ένα χρήσιμο σύστημα μπορεί να μειώσει την αμηχανία της πρώτης επίσκεψης και να προσφέρει προσαρμογές προσβασιμότητας. Ένα αδιαφανές σύστημα, αντίθετα, μπορεί να συλλέγει περισσότερα δεδομένα από όσα χρειάζεται ή να περιορίζει την τυχαία ανακάλυψη έργων. Το επόμενο στάδιο θα δείξει αν η δημόσια σύσταση θα μεταφραστεί σε σχεδιασμό με σαφή επιλογή, συναίνεση και δυνατότητα χρήσης του μουσείου χωρίς παρακολούθηση.