Η Ινδία έδωσε πιο συγκεκριμένο σχήμα στο τεχνολογικό σκέλος του Yuge Yugeen Bharat Museum, του νέου εθνικού μουσείου που θα στεγαστεί στα ιστορικά North και South Block του Νέου Δελχί. Σε ενημερωτικό σημείωμα της 15ης Νοεμβρίου, το Υπουργείο Πολιτισμού περιγράφει χρήση τεχνητής νοημοσύνης, επαυξημένης και εικονικής πραγματικότητας για τη διαδραστική ερμηνεία των συλλογών, μαζί με ψηφιακή τεκμηρίωση των κτιρίων και των αντικειμένων.

Το έργο είχε εγκριθεί τέσσερις ημέρες νωρίτερα από την Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων του υπουργικού συμβουλίου. Σύμφωνα με την επίσημη απόφαση για την ανάπτυξη του μουσείου[1], ο εκτιμώμενος προϋπολογισμός είναι 3.230 crore ρουπίες, δηλαδή 32,3 δισ. ρουπίες, και η υλοποίηση θα εξελιχθεί σταδιακά από το οικονομικό έτος 2026-27 έως το 2030-31. Η πρώτη πινακοθήκη, με θέμα τον στολισμό, προβλέπεται να ανοίξει στο δεύτερο μισό του 2027.

Το μουσείο θα αναπτυχθεί σε περίπου 178.509 τετραγωνικά μέτρα, με επανάχρηση των δύο διοικητικών κτιρίων και διατήρηση του αρχιτεκτονικού τους χαρακτήρα. Η κυβέρνηση αναφέρει ότι έχουν εντοπιστεί περίπου 1,8 εκατ. αντικείμενα ως πιθανό υλικό έκθεσης. Προέρχονται από το National Museum, άλλα μουσεία του Υπουργείου Πολιτισμού, 52 μουσεία αρχαιολογικών χώρων, περιφερειακά μουσεία και ιδιωτικές συλλογές. Η τελική επιλογή και ο τρόπος ένταξής τους στις εκθέσεις παραμένουν υπό επεξεργασία.

Η αναλυτική ενημέρωση της 15ης Νοεμβρίου[2] προσθέτει ότι οι ψηφιακές εμπειρίες δεν θα λειτουργούν ως μεμονωμένο πρόσθετο. Συνδέονται με έξυπνα συστήματα κτιρίου, υποδομές συντήρησης και αποθήκευσης, καθώς και με θεματικές αίθουσες για την αρχιτεκτονική, τα μαθηματικά και την αστρονομία, τις γλώσσες και τις γραφές, τη θρησκεία και το εμπόριο. Η κλίμακα του σχεδίου δημιουργεί ένα δύσκολο ζήτημα επιμέλειας: πώς ένα τόσο μεγάλο απόθεμα αντικειμένων και αφηγήσεων θα μετατραπεί σε κατανοητή εμπειρία, χωρίς η τεχνολογία να υποκαταστήσει το ίδιο το τεκμήριο.

Η ψηφιοποίηση έχει ήδη αποκτήσει συγκεκριμένο εταίρο. Το ινδικό Υπουργείο Πολιτισμού υπέγραψε στις 5 Νοεμβρίου μνημόνιο συνεργασίας με την Google Arts & Culture. Η σχετική ανακοίνωση του υπουργείου[3] προβλέπει ψηφιακή καταγραφή των κτιρίων και των συλλογών, καθώς και διαδικτυακή πρόσβαση σε ινδικές γλώσσες και από διαφορετικές συσκευές. Το μνημόνιο καλύπτει ευρύτερα μνημεία, χειρόγραφα, εθνικές συλλογές και ζωντανές πολιτιστικές πρακτικές, αλλά το νέο μουσείο τοποθετείται στο κέντρο του.

Η ανεξάρτητη κάλυψη μέχρι στιγμής επικεντρώνεται περισσότερο στο μέγεθος και στο κόστος του έργου. Η Times of India κατέγραψε την έγκριση του προϋπολογισμού[4] και την κυβερνητική φιλοδοξία για τη μεγαλύτερη εκθεσιακή επιφάνεια μουσείου στον κόσμο. Ο χαρακτηρισμός αυτός προέρχεται από την κυβέρνηση και δεν συνοδεύεται ακόμη από ανεξάρτητη συγκριτική μελέτη.

Το κρίσιμο στοιχείο για την τεχνολογία δεν είναι, επομένως, μόνο η παρουσία εντυπωσιακών εφαρμογών. Είναι η σύνδεση ανάμεσα στην τεκμηρίωση, τη συντήρηση, τη δημόσια πρόσβαση και την ερμηνεία. Η κυβέρνηση δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη ποια συστήματα ΤΝ θα χρησιμοποιηθούν, ποια δεδομένα θα τα τροφοδοτούν, πώς θα ελέγχεται η ακρίβεια των παραγόμενων αφηγήσεων ή ποιο θα είναι το πλαίσιο διακυβέρνησης των ψηφιακών συλλογών. Ανοιχτό μένει επίσης το μοντέλο μακροχρόνιας διατήρησης. Οι εφαρμογές επαυξημένης και εικονικής πραγματικότητας γερνούν γρηγορότερα από τα κτίρια και τα αντικείμενα που καλούνται να ερμηνεύσουν. Ένα μουσείο αυτής της κλίμακας θα χρειαστεί τεκμηριωμένα πρότυπα μεταδεδομένων, δυνατότητα εξαγωγής των δεδομένων, σχέδιο ανανέωσης λογισμικού και σαφή κατανομή δικαιωμάτων ανάμεσα στο δημόσιο και στους τεχνολογικούς εταίρους. Χωρίς αυτά, η αρχική ψηφιοποίηση μπορεί να δημιουργήσει νέα εξάρτηση από κλειστά συστήματα αντί για διαρκή δημόσια πρόσβαση.

Η επόμενη φάση απαιτεί διαφάνεια και ανεξάρτητη αξιολόγηση. Αυτές οι λεπτομέρειες θα κρίνουν αν το ψηφιακό στρώμα του μουσείου θα ενισχύσει πράγματι την πρόσβαση ή θα μείνει σε επίπεδο τεχνολογικής εξαγγελίας.