Η Suno ζήτησε από ομοσπονδιακό δικαστήριο της Μασαχουσέτης να απορρίψει την προτεινόμενη συλλογική αγωγή τεσσάρων μουσικών, οι οποίοι κατηγορούν την εταιρεία ότι αξιοποιεί εμπορικά τα ονόματα, τις φωνές και άλλα αναγνωριστικά χαρακτηριστικά καλλιτεχνών. Η υπόθεση διαφέρει από τις γνωστές αγωγές δισκογραφικών για πνευματικά δικαιώματα, επειδή επικεντρώνεται στο δικαίωμα δημοσιότητας και στη βιομετρική ιδιωτικότητα.

Στο υπόμνημα της Suno υπέρ της απόρριψης[1], που κατατέθηκε στις 3 Νοεμβρίου, η εταιρεία υποστηρίζει ότι τα ονόματα καλλιτεχνών χρησιμοποιούνται συχνά ως σύντομος τρόπος περιγραφής ενός μουσικού είδους ή ύφους. Κατά τη δική της εκδοχή, όταν ο χρήστης εισάγει ένα όνομα, το σύστημα το μετατρέπει σε γενικά χαρακτηριστικά, όπως σύγχρονο Americana με ακουστική κιθάρα, πριν σταλούν οδηγίες στο μοντέλο.

Το αίτημα απόρριψης στηρίζεται σε τρεις κύριους άξονες. Η Suno ισχυρίζεται ότι η εσωτερική επεξεργασία ενός ονόματος δεν συνιστά δημόσια εμπορική χρήση της ταυτότητας, ότι οι πολιτειακές αξιώσεις συγκρούονται ή προλαμβάνονται από τον ομοσπονδιακό νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και ότι οι τέσσερις ενάγοντες δεν μπορούν να εγείρουν αξιώσεις που ανήκουν μόνο σε απόντα μέλη της προτεινόμενης τάξης. Πρόκειται για νομικά επιχειρήματα της εναγομένης. Το δικαστήριο δεν έχει κρίνει την ουσία τους.

Η αναλυτική κάλυψη του Music Business Worldwide για τη νέα κατάθεση[2] καταγράφει μια κρίσιμη αντίφαση που θα εξεταστεί στη συνέχεια. Η Suno δηλώνει ότι δεν εκπαιδεύει το μοντέλο της ώστε να αναγνωρίζει ονόματα καλλιτεχνών και ότι οι σχετικές αναφορές αφαιρούνται ή μεταφράζονται σε περιγραφές στιλ. Οι ενάγοντες, αντίθετα, υποστηρίζουν ότι τα ονόματα λειτουργούν ως κλειδιά ανάκτησης για αναπαραστάσεις που συνδέονται με συγκεκριμένα πρόσωπα.

Η αρχική αγωγή κατατέθηκε στις 31 Αυγούστου από τον Jason Isbell, τον David Lowery, τον Guy Forsyth και τον Eduardo Calle. Όπως εξηγεί η προγενέστερη παρουσίαση των αξιώσεων των μουσικών[3], το δικόγραφο δεν περιλαμβάνει αξίωση παραβίασης copyright. Οι ενάγοντες δηλώνουν ρητά ότι δεν διεκδικούν κυριότητα της country, της Americana ή οποιουδήποτε μουσικού είδους. Υποστηρίζουν ότι το στενότερο ζήτημα είναι αν μια εμπορική υπηρεσία μπορεί να συνδέει όνομα, φωνητικά γνωρίσματα, περιγραφή και εικόνα χωρίς συναίνεση.

Ένα δεύτερο σκέλος αφορά τον νόμο βιομετρικής ιδιωτικότητας του Ιλινόι. Η αγωγή ισχυρίζεται ότι η επεξεργασία μεγάλου αριθμού ηχογραφήσεων παρήγαγε και αποθήκευσε μετρήσεις φωνής που ισοδυναμούν με voiceprints. Η Suno απαντά ότι κανένας από τους τέσσερις συγκεκριμένους ενάγοντες δεν έχει την απαιτούμενη σύνδεση με το Ιλινόι για να φέρει αυτή την αξίωση και επικαλείται άλλη εκκρεμή υπόθεση κατοίκου της πολιτείας.

Το δημόσιο ιστορικό της υπόθεσης 1:26-cv-14005[4] επιβεβαιώνει ότι στις 3 Νοεμβρίου καταχωρίστηκαν η αίτηση απόρριψης και το υποστηρικτικό υπόμνημα. Με βάση το εγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, οι μουσικοί αναμένεται να απαντήσουν έως την 1η Δεκεμβρίου και η Suno έως τις 15 Δεκεμβρίου. Δεν έχει πιστοποιηθεί συλλογική τάξη και δεν υπάρχει απόφαση επί οποιασδήποτε αξίωσης.

Η σημασία της υπόθεσης υπερβαίνει τη συγκεκριμένη πλατφόρμα. Αν το δικαστήριο δεχθεί ότι η μετατροπή ενός ονόματος σε περιγραφή ύφους βρίσκεται εκτός των νόμων περί ταυτότητας, θα περιορίσει ένα πιθανό εργαλείο προστασίας για καλλιτέχνες των οποίων το ύφος μιμούνται παραγωγικά συστήματα χωρίς πιστό αντίγραφο συγκεκριμένου έργου. Αν, αντίθετα, επιτρέψει στην αγωγή να προχωρήσει, οι εταιρείες μπορεί να χρειαστούν ξεχωριστή συναίνεση για ονόματα, φωνές και αναγνωριστικά χαρακτηριστικά, πέρα από τις άδειες για ηχογραφήσεις και συνθέσεις.

Η διάκριση έχει πρακτική αξία και για τις συμφωνίες αδειοδότησης. Μια δισκογραφική μπορεί να ελέγχει μια ηχογράφηση, χωρίς να ελέγχει αυτομάτως το όνομα, τη φωνή ή την εικόνα του ερμηνευτή. Αν τα δικαιώματα αυτά θεωρηθούν χωριστά, μια άδεια για κατάλογο δεν θα αρκεί πάντα για προϊόντα που επιτρέπουν στους χρήστες να ζητούν αναγνωρίσιμη καλλιτεχνική ταυτότητα.

Η επόμενη ουσιαστική εικόνα θα προκύψει από την απάντηση των μουσικών. Ως τότε, οι περιγραφές για τη λειτουργία του φίλτρου, των δεδομένων εκπαίδευσης και των φωνητικών αναπαραστάσεων παραμένουν αντικρουόμενοι ισχυρισμοί των δύο πλευρών, όχι επιβεβαιωμένα τεχνικά πορίσματα.