Η Grimes θα εμφανιστεί σε έναν κινηματογραφικό χαρακτήρα που χρησιμοποιεί την πραγματική φωνή και την αναγνωρίσιμη ομοιότητά της, ενώ τα οπτικά της ταινίας έχουν παραχθεί με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης. Το «Gods Don’t Give Gifts», μια ανθολογία επιστημονικής φαντασίας τεσσάρων συνδεδεμένων ιστοριών, έχει προγραμματιστεί για διανομή στις αμερικανικές αίθουσες στις 4 Δεκεμβρίου.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του People για τη συμμετοχή της μουσικού[1], η Grimes παραχώρησε τη φωνή και την ομοιότητά της για τον ρόλο της Zayinth Alda. Η παραγωγή αποδίδεται στο στούντιο Fable και στον δημιουργό Zack London, γνωστό από το κανάλι Gossip Goblin. Το μέσο αναφέρει επίσης ότι η έκταση του ρόλου δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί και ότι η ομάδα σκοπεύει να υποβάλει την ταινία για εξέταση στην κατηγορία καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων των Όσκαρ.
Η πιο αναλυτική παρουσίαση της παραγωγής από το TheWrap[2] αναφέρει συνεργείο περίπου δύο δεκάδων ανθρώπων, μεταξύ των οποίων ηθοποιοί φωνής, καλλιτέχνες ηχητικών εφέ, μίκτες, εμψυχωτές και μουσικοί. Η πληροφορία είναι κρίσιμη, επειδή διορθώνει την απλουστευτική εικόνα μιας ταινίας που δημιουργήθηκε αυτόματα από μία εντολή. Τα οπτικά μπορεί να είναι συνθετικά, αλλά η παραγωγή εξακολουθεί να περιλαμβάνει ανθρώπινη εργασία, επιλογές, επαναλήψεις και μεταπαραγωγή.
Το Billboard διευκρινίζει τη διάκριση ανάμεσα σε εικόνα και ερμηνεία[3]: η φωνή και οι διάλογοι της Grimes δεν δημιουργήθηκαν από AI, ενώ η οπτική μορφή του χαρακτήρα παράχθηκε ψηφιακά. Αυτό κάνει την περίπτωση διαφορετική από μια πλήρως συνθετική ηθοποιό και συγχρόνως πιο σύνθετη από μια συνηθισμένη φωνητική ερμηνεία σε κινούμενα σχέδια, επειδή το πρόσωπο της ερμηνεύτριας παραμένει μέρος της εμπορικής ταυτότητας του χαρακτήρα.
Ένα υβριδικό μοντέλο ερμηνείας
Η παραγωγή παρουσιάζει τη συμμετοχή της Grimes ως πρότυπο για μελλοντικές ταινίες όπου γνωστοί ερμηνευτές θα δανείζουν φωνή και εμφάνιση σε χαρακτήρες που δεν φωτογραφήθηκαν ποτέ σε πλατό. Ο ισχυρισμός προέρχεται από τους παραγωγούς και μένει να δοκιμαστεί από το κοινό, τις ενώσεις ηθοποιών και τις πραγματικές συμβάσεις. Η συναίνεση για μια συγκεκριμένη ταινία δεν απαντά αυτομάτως αν επιτρέπονται συνέχειες, διαφημιστικές χρήσεις, παιχνίδια, επανεκπαιδεύσεις μοντέλων ή μεταγενέστερες παραλλαγές.
Η περίπτωση δείχνει επίσης γιατί ο όρος «ταινία AI» είναι ανεπαρκής χωρίς λεπτομέρειες. Δεν λέει ποια μοντέλα χρησιμοποιήθηκαν, ποια δεδομένα εκπαίδευσης είχαν, πόσο υλικό δημιουργήθηκε και απορρίφθηκε, ούτε ποιοι άνθρωποι είχαν τον τελικό δημιουργικό έλεγχο. Οι δημοσιευμένοι κανόνες της Ακαδημίας, όπως συνοψίζονται στο ρεπορτάζ του People, ορίζουν ότι η χρήση δημιουργικής AI ούτε βοηθά ούτε βλάπτει αυτομάτως μια υποψηφιότητα. Οι κριτές μπορούν να συνεκτιμήσουν τον βαθμό στον οποίο ο άνθρωπος βρέθηκε στον πυρήνα της δημιουργικής πατρότητας.
Η πραγματική δοκιμή έρχεται στις αίθουσες
Οι παραγωγοί προβάλλουν το έργο ως την πρώτη πλήρως παραγόμενη με AI ταινία μεγάλου μήκους με κινηματογραφική διανομή. Πρόκειται για ισχυρισμό προώθησης που χρειάζεται προσοχή, καθώς ο ορισμός του «πλήρως» συγκρούεται με την καταγεγραμμένη ανθρώπινη συμβολή και με παλαιότερα υβριδικά έργα. Πιο ακριβές είναι ότι η ταινία επιχειρεί να φέρει σε εμπορικές αίθουσες ένα έργο του οποίου η οπτική επιφάνεια δημιουργήθηκε κυρίως με γενετικά εργαλεία.
Η δημόσια συζήτηση θα χρειαστεί επίσης να ξεχωρίσει την αισθητική κρίση από την εργασιακή και νομική αξιολόγηση. Ένα έργο μπορεί να θεωρηθεί καλλιτεχνικά αδύναμο και ταυτόχρονα να έχει νόμιμες άδειες, ή να είναι εντυπωσιακό ενώ αφήνει αναπάντητα ερωτήματα για δεδομένα, αμοιβές και πιστώσεις.
Η επιτυχία ή αποτυχία της δεν θα κριθεί μόνο από την τεχνική της προέλευση. Θα κριθεί από τη συνέπεια των χαρακτήρων, τη δραματουργία, τον ήχο και την προθυμία του κοινού να πληρώσει για μια αισθητική που μέχρι τώρα κυκλοφορούσε κυρίως σε σύντομα διαδικτυακά βίντεο. Η διανομή του Δεκεμβρίου θα αποτελέσει έτσι μια πρώιμη, μετρήσιμη δοκιμή για το αν η διαδικτυακή απήχηση της γενετικής εικόνας μπορεί να μετατραπεί σε κινηματογραφικό κοινό.
